Ashab-Kehf (mağara arkadaşları)'nın yaşadığı devir hakkında çeşitli görüşler vardır.

İnançsız, zalim, inananları öldüren, Allah'ı tanımayan kraldan kaçıp mağaraya sığınan gençlere Ashab-ı

Keyf denmiştir.

Onlar her ne kadar mağaraya girdilerse de zalim kralın zulmünden Allah'a sığınmışlardır. Koruması için

Allah'a yalvarmışlardır. (Kehfi 10)

Cenab-ı Allah onları uzun süre uyutmuştur. Zaman gelince de onları uyandırmıştır. İnançları yüzünden Allah onları böyle korumuştur.

Onlar mağaraya sığınmadan krala baş kaldırmışlar:"Bizim Rabbimiz, yerin göğün Rabbidir. Biz başkasına tapmayız." Dediler. Bundan sonra mağaraya girdiler. Yanlarında köpekleri de vardı. Allah onları uyurken yatış şekillerini değiştiriyordu.

Cenab-ı Allah onları uzun zaman sonra uyandırdı. Orada ne kadar kaldıklarını tartıştılar. İçlerinden birine para verip yiyecek alması için şehre gönderdiler. Onlar

mağarada309 yıl kalmışlardı. (Kehf:25)

Bu süre inanan inanmayanlar için ölüm ötesi mesajdır. Ayrıca Cenab-ı Allah'ın inananları koruyacağının ifadesidir. Çünkü onlar inançları uğruna hicret etmişlerdi. Kral herkesin puta tapmasını ve puta kurban sunmasını mecbur etmişti. Bu karara uymayanı idam edecekti.

7 genç putperestliği red edip Allah'a inanmışlardı. Yiyecek içecek için şehre inen gencin kıyafeti ve satıcıya uzattığı para onları ele vermişti.

Artık devir değişmiş, onların korkuları da ortadan kalkmıştır.