Cenab-ı Allah; peygamberleri yol gösterici, Peygam-berimizi şefaatçi olarak göndermiş, onlara bilmediklerini vahiy yolu ile bildirmiştir.

İnsanlar kendi yaptıklarından sorumludur.

Peygamberimiz (as) kızına:

"Ey Fatıma peygamber kızıyım diye güvenme Allah'ın azabından korun ben sana bir şey yapamam" demiştir.

Öyleyse kimse kimseyi azaptan kurtaramaz.

Kur'an'da:

"Herkesin kazandığı iyilik kendi yararına kötülükte kendi aleyhinedir." buyurulur. (Bakara:286)

Kıyamet gününde ana evladından evladı anasından kaçacağı bildirilmiştir. Yani herkes kendi derdinde olacaktır. Kimsenin eteğine yapışamaz. Kimse kimseye imanla gitmesini sağlayamaz. Kimse kimseye kabirde yardımcı olamaz. Hiç kimse kendini aldatmasın ve aldanmasın.

Kimse kimseye ömür veremez. Herkesin bir kaderi vardır. Biçilmiş ömrü yaşar ne geri alınır ne uzatılır.

Kurtuluş arayan Allah'a yönelsin Kur'an'a ve sünnete sarılsın.

"Yardım ancak Allah'tandır" (Al-i imran:126)

Allah'tan istenen şey başkasından istenirse şirktir. Peygamberimiz bile Allah'ın izniyle şefaat edecektir. Kimse Allah'tan başka gaybı bilmez, gizliyi göremez.

"Peygamberimizin bile gaybı bilmediği" (En'am: 50)

ayette bildirilmiştir.

Peygamber kimseye özel hizmetinde kullanmamış, kendisi için ayağa kalkılmasını istememiş, el etek öptürmemiştir. Kendisinin göklere çıkarılıp putlaştırıl-masını istememiştir. Kendisine "Allah'ın kulu" denmesin-den hoşlanmıştır.

Peygamberimizin ifadesi ile insanlar bir tarağın dişleri gibi eşittirler. Üstünlük takva iledir. Kıyamet gününde herkes kendi hesabından sorumludur.